گاهی فکر میکنم تدبیر نقش اصلی رو تو سرنوشت آدمها داره من مادر با تدبیری نداشتم هیچوقت قطعا خودمم علیرغم تلاشم نمیتونم یه آدم خیلی با تدبیر باشم بعضی چیزا اکتسابی ولی من فکر میکنم تدبیر تا حدی ذاتی و ارثی دلم میخواست آدم با تدبیری باشم

درسته که امروز دچار بی قراری بودم ولی اینجا نوشتن خیلی آرومم میکنه یه خلوتگاه پنهان که سالها بعد خوندنش خالی از لطف نیست من آدم کله شقی هستم هر چیو بخوام بهش میرسم پس همه تلاشمو میکنم و سالها بعد میام میخونم که آرزوهامو محقق کردم

اون نمیتونه پدر خوبی باشه منم شاید مادر خوبی نباشم ولی سعیمو میکنم دنبالش میرم باهاش حرف میزنم دردل هاشو میشنوم برام مهمه کمبود نداشته باشه پدر برای یه دختر پناهگاه ولی دخترم عملا فقط مجسمه پدر داره و این منم آزار میده من شوهر نخواستم مونس و همدم و تکیه گاهم نمیخوام فقط خواستم پدر باشه هر چند میدونم کسی که برای من نیست برای اونم شاید نباشه چون محبت بلد نیست منم دارم دچار مشکل میشم همین امروز با ذوق بهش گفتم دیشب رفتیم یه رستوران گیلانی یه کم هم از غذامونو آوردیم صبح بیدار شده خورده و گفت خیلی آشغال بود غذاش در صورتیکه ما خوشمون اومد و رستوران خوبیم بود همیشه منفی از شادی آدما حالش بد میشه مدام پرخاش میکنه سالی یکبار نهایت با ما رستوران میاد آخرین بار سالگرد ازدواجمون بود رفتیم رستوران نشست ما رو نگاه کرد ونون خالی خورد گفت من هیچکدوم از غذاها رو دوست ندارم خیلی حس بدیه خیلی حس بدیه هیچکس نمیفهمه چی میگم

همیشه با ترس زندگی میکنم ترس از دست دادن دخترم اونا میخوان ازم بگیرنش تمام هدفشون اینه چون دختر خوب وسالم و باادب و درسخون و با ملاحظه ای تربیت شده همه جا تعریفشو میکنن حتی ظاهر و اندامشم بی نقص چون ورزش میکنه و براش مهمه که چاق نشه همیشه تو مهمونیا جلوش تبعیض قائل میشدن و با اینکه اینا فقط دو تا نوه ان ولی اونیکی پسر همه گوشت و جای لذیذ غذا تو بشقاب پسر بود کلا خانوادگی مرد ذلیل ان مادرشون میگفت همه مردا بشینن خونه یکی از دخترام با تو برید سرکار هزینه های اینا رو بدید من موندم چطور یه زن انقدر خودشو میتونه کم ببینه مگه چه فرقی هست بین زن و مرد